Monthly Archives: July 2011
Mountain shoes


Wandelschoenen voor in de bergen in Noorwegen. Het zijn niet de meest charmante schoenen (eigenlijk zijn ze TOTAAL niet charmant), en ze passen ook bij geen een outfit. Maar ze beschermen mijn kwetsbare voetjes, houden ze lekker warm en zorgen dat ik niet uitglijd. We verwachten namelijk heel veel regen, dus wil ik goed uitgerust zijn. En ze hebben een roze zooltje! Oh, en ze waren €70,00, maar ik kocht ze in de solden voor maar €15,00. Zulke koopjes zijn toch gewoon geweldig!

Wagenziek

Een roadtrip maken betekent dat ik veel in de auto zal zitten. Ik ben sinds ik mij kan herinneren altijd al wagenziek geweest. Ik werd na 5 minuten al misselijk en het duurde dan ook niet lang voordat ik moest overgeven. Van jongs af aan moesten er altijd voorzorgsmaatregelen genomen worden voordat we met de auto gingen. Ik kreeg altijd pilletjes, die wel hun werk deden. Maar die pilletjes waren altijd zó vies dat ik daar al van moest kokhalzen. Tijdens mijn roadtrip door Noorwegen moet ik goed uitgerust zijn met middelen om niet misselijk te worden. Want als ik eenmaal misselijk ben en over heb gegeven, dan ben ik de hele dag nog ziek. En dat wil ik natuurlijk niet tijdens mijn mooie reis. Als ik zelf rijd, word ik niet misselijk. Maar ik zal natuurlijk niet de hele tijd rijden. Als ik niet rijd, wil ik graag iets kunnen doen. Dus een boekje kunnen lezen, achterom kunnen kijken of gewoon slapen. Ja, mijn wagenziek is zó extreem dat ik al misselijk word als ik mijn ogen dicht doe. Ik moet dan echt extreem moe zijn voordat ik in slaap kan vallen.
Ik googelde wat rond en las meningen van mensen. Er werd van alles aangeraden; homeopathische medicijnen, reizegummi (een wonderkauwgom die je alleen in Duitsland kunt kopen), pleisters, zware pillen en als laatst de sea-bands. Ik schreef al die namen op en ging naar de apotheek. Ik zocht iets wat mij niet suf maakte. De medicijnen die ik tot nu toe heb gehad maakten mij echt suf en slaperig. In de bijsluiter stond ook dat ik niet mag autorijden na het nemen van deze pillen. Kun je je al voorstellen hoe zwaar die pillen zijn? Uiteindelijk heb ik een doosje Touristil meegekregen die mij een klein beetje suf maken. Het was in ieder geval beter dan niets. Daarnaast nam ik een doosje Sea-Bands mee. Ik las daar heel veel goede dingen over en wilde het zelf ook wel proberen.
Sea-bands zijn gewoon polsbandjes met een bolletje aan de binnenkant. Die moet je op de juiste plaats op je pols zetten. Het bolletje drukt dan op iets waardoor je niet misselijk wordt. Als dit zou helpen, dan ben ik voorgoed van al die vieze medicijnen af. Ik houd gewoon écht niet van pillen, welke pillen dan ook. Er zitten twee bandjes in een doos en ze zijn ongeveer 13 euro. Ik hoop echt dat ze werken. Het lijkt te mooi om waar te zijn, maar het zou de oplossing zijn voor alle soorten misselijkheid (ook ochtendmisselijkheid). Als ze hun werk niet doen, moet ik jammer genoeg weer de medicijnen gaan slikken, elke dag. Duimen jullie ook voor mij?

Recept: Pasta met kip pesto in roomsaus

Sinds Ashley dit gerecht voor mij heeft gekookt, ben ik er echt helemaal zot van geworden. Het is een van mijn lievelingsgerechten geworden. En het is zó simpel. Er kan bijna niets misgaan. Dit recept wil ik graag met jullie delen.
Ingrediënten (2 personen):
- 200 gram Kipfilet in blokjes gesneden.
- 2 tomaten, in blokjes gesneden
- 1 pakje (200 gr of ml) crème fraîche / Zure room
- 1 potje groene pesto
- 1 ui
- olijfolie
- zout en peper
Bereiding:
- Kook de pasta ondertussen.
- Bak de ui in de olijfolie tot ze glazig zijn.
- Doe de blokjes kip erbij en bak die mee tot ze gaar zijn.
- Kruid met zout en peper.
- Doe de blokjes tomaat met sap erbij en laat sudderen tot het tomaat wat romig is geworden.
- Doe de room en de pesto erbij en roer goed om.
Ik eet er altijd een heleboel geraspte kaas bij. Maar ik doe altijd heel veel geraspte kaas bij al mijn pastagerechten.
Voilà! Eetsmakelijk!

Roadtrip Noorwegen: het globale plan

Ik heb al een paar keer verteld dat ik een roadtrip ga maken door Noorwegen. Wat gaan we nu precies doen. Wat is het plan? Nou, eigenlijk is er niet echt een plan. We hebben namelijk nog niets gereserveerd, dus we hebben totaal geen verplichtingen. Eerst hebben we een globale route opgesteld die we ongeveer gaan volgen. We hadden een auto gehuurd, maar onze reisgenoot heeft intussen een nieuwe auto gekocht, dus was het veel goedkoper om met zijn auto te gaan. De auto huren alleen al was een hele maandloon. Verder nemen we een kleine barbecue mee waarop we elke dag kunnen barbecueën. De auto zullen we vullen met blikgroenten, water, pasta en rijst. Dus de basisingrediënten voor de meeste simpele gerechten.We hebben een grote stevige tent mee, dus dat wordt lekker wildkamperen. In Noorwegen mag je namelijk kamperen waar je wilt, natuurlijk met enkele kleine voorwaarden. We stoppen waar en wanneer we willen en we vertrekken wanneer we willen. Omdat ik toch 3 maanden vakantie heb en mijn job pas veel later begint, bepalen we ook zelf hoelang we gaan. Moesten we na een week geen zin meer hebben, hebben we gewoon de keus om terug te keren naar huis. Laten we hopen dat het gewoon een kick-ass roadtrip wordt. Ik zal later veel meer over de route en over Noorwegen zelf bloggen, maar dit is dus het plan voor de roadtrip. Ik ben echt heel erg benieuwd hoe het zal zijn. Maar dat we mooie dingen gaan zien, daar ben ik wel zeker van. En dat er heel veel mooie foto’s en verhalen op mijn blog verschijnen, daar twijfel ik ook niet aan.
(Oh en mocht je je afvragen waarom we via Den Helder gaan? We zetten mijn katje af bij mijn papa, want iemand moest toch voor het lieve katje zorgen.)














